تدبری در قرآن
صفحه اصلي · دريافت فايل · مقالات · انجمن هاي سايت · لينك ها سه شنبه ۱۶ شهريور ۱۳۸۹ - ۰۹:۵۲
فهرست
صفحه اصلي
دريافت فايل
مقالات
انجمن هاي سايت
لينك ها
آلبوم تصاوير
جستجو
آمار
ميهمانان آنلاين : 2
هيچ كاربري آنلاين نيست

تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
سوره اعلى‏
سوره اعلى‏ :


بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم‏

(سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى‏* الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى‏* وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى‏* وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى‏* فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَى‏) «5».
شرح آيه و تكليف شرعى آن در مقاله محكمات و متشابهات بايد ملاحظه شود. خلق و تسويه، ناظر به همان آفرينش نطفه است كه شمّه‏اى در سوره قبلى و خصوصاً سوره قيامت گذشت. تقدير و هدايت ناظر به زندگى بشر در عالم مشهود و زندگى مادّى حاضر است، با همه مسائلى كه براى تربيت و آزمون مهيّا است.
خروج سبزه و مرغزار، سپس زرد شدن و سياه شدن و پوسيدن، نمودار پايان حيات دنيوى است كه با انقراض خود، هدف زندگى را ترسيم مى‏كند و دورنمائى از فصل آينده حيات را به درس مى‏گذارد كه هر ساله اين برنامه برقرار است و هر دوره از آغاز آفرينش با انقراضى، و هر انقراضى با رستاخيزى نو دنبال خواهد گشت. آيات كريمه تشابهى به جملات قسم دارد، جمله بعدى نيز كه مى‏گويد:

(سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى‏) «6».
تشابهى باجواب قسم دارد، گويا با قيد سوگند فرموده باشند «والَّذي‏خَلَقَ فَسَوّى‏ والَّذي قَدَّر فَهَدى‏ والَّذي أخرج المرعى‏ فجعله غثاء أحوى‏ سنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى‏».

(إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى‏* وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى‏) «8».
استثناى الّا، كاملاً جنبه واقعى دارد، و آيات فراوانى بر رسول خدا نازل شده است كه شخص او را به تكاليف سختى از روزه و عبادت مكلّف مى‏كرده است و بعداً از لوح ضمير آن حضرت پاك شده است، چنانكه نوار ضبط را پاك مى‏كنند. ولى جمله آخر نويد مى‏دهد كه هرچه را برداريم تكليف ساده‏تر و آسانترى به تو تكليف مى‏نمائيم.
وزان آيه كريمه وزان آيه 106 سوره بقره است كه گفت: (ما نَنْسَخْ مِن آية أو نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْر منها أو مِثلها. ألم تَعْلَم أنَّ اللَّه على‏ كلّ شي‏ء قَدِير). شرح لازم را در ذيل همين آيه سوره بقره ملاحظه نمائيد.

(قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى‏* وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى‏) «15».
آيه اوّل ناظر به حكم زكات است كه از صدر اوّل پرداخت آن قطعى و فريضه بود ولى مبلغ و ميزان و نصابى نداشت از آن رو كه مؤمنان فقير و مستمند بودند و كسى داراى حَشَم نبود كه زكات انعام ثلاثه بپردازد. كسى داراى مزرعه نبود كه زكات غلّات اربعه بپردازد، جز در مدينه كه بازهم به خاطر تقسيم درآمدها بين مهاجر و انصار براى آن نصابى مقرّر نشد.
نصاب زكات فريضه و قاطعيّت آن در نه مورد اموال، در سال نهم مقرّر شده است كه بحث آن را بايد در كتاب زكات ملاحظه نمائيد. شمّه‏اى از اين مسائل در آيات زكات گذشت. آيه دوم ناظر به حكم صلات است و تكبيرة الاحرام آن كه در مقاله محكم و متشابه به آن اشارت رفته است. ساير آيات سوره روشن است.
نوشته شده توسط admin در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۵:۱۶ 0 نظر - تعداد بازديد : 84 -  نسخه چاپي
ميهمان
شناسه كاربري

رمز عبور

ورود بصورت اتوماتيك



بازيابي رمز عبور
پيغامگير
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.

doctor
سه شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۸۴ - ۰۸:۳۲
سلام

45597 بار بازديد از اين سايت صورت گرفته است

Powered by PHP-Fusion v5.00 - Translated & Modified by IR-Script © 2004-2005