| آمار |
ميهمانان آنلاين : 2
هيچ كاربري آنلاين نيست
تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
|
|
| سوره طارق |
سوره طارق :
بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم
(وَالسَّماءِ وَالطَّارِقِ* وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ* النَّجْمُ الثَّاقِبُ) «3».
آيه اوّل شامل دو سوگند است: اوّل سوگند به آسمان مريخ. دوم سوگند به آن ماده سيّالى كه از سالها پيش روان شده است و اينك كه در نيمه راه است به صورت يك جرم جامد در آستانه سقوط است.
اين ماده سيّال كه در آيه سوم به نام نجم ثاقب ياد شده است گواهى مىدهد كه به هنگام تاريكى شب در آسمان زمين ظاهر مىشود و با غرّشى سهمگين و درخشى عظيم به گرده زمين مىكوبد و آن را سوراخ مىكند و از آن جانب به راه خود ادامه مىدهد.
بازهم سخن از حوادث قيامت است و عبرتآموزى و درس جهانبينى كه در همه موارد، فقط به هدف ساختارى و ويرانى مىپردازد نه ساير مسائل كه دانشمندان بدان پرداختهاند.
اين همه يادآور انقراض حيات از روى كره زمين است و آمادگى براى رستاخيز. ولى چون با پرداختن به دو سه جمله، همگان از نهاد دل خروش بر مىگيرند كه پس اين تهديد شما كى عملى خواهد شد؟ مىگويند: ما اين سخنان را از هزاران سال پيش هم كه انبياء با بشريّت در ميان نهادند، در خاطرهها ثبت كردهايم و چيزى نديدهايم. قرآن مجيد در اين آيه به پاسخ آن مىپردازد و مىگويد:
(إِن كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ) «4».
دراين جمله عوض اينكه بگويد: «إلّا عليها حافظ» بهتناسبموقعيّت وبه تناسب نقد و اعتراض بشريّت مىگويد: (لمّا عَلَيْها حَافِظ) يعنى انتظار شما بىمورد است. هنوز موقع سقوط طارق فرا نرسيده است. هنوز نگهبانان افراد بشر بر سر پستهاى خود برقرارند و به رتق و فتق كارها و ثبت اعمال شما و حتى مراقبت از جان شما پرداختهاند.
موقعى كه قرار باشد شهاب طارق سقوط كند، چند صباحى قبل از آن تمام نگهبانان و فرشتگان از كره زمين و حيات بشرى رخت به سوى معراج بالا مىكشند چنانكه در سوره معارج شرحى از آن گذشت.
(فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ) «5».
يعنى اينك كه اثبات رستاخيز به صورت واقعيّت آن و شهود خارجى آن ممكن نيست، بايد آدمىزاده به آفرينش خود بنگرد و ببيند آيا رستاخيز او ممكن هست و يا ممكن نيست؟
(خُلِقَ مِن مَاءٍ دَافِقٍ* يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ* إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ) «8».
يعنى اگر شما به نطفه منى بپردازيد و هويّت انسانى خود را كشف كنيد و بنگريد كه چسان از يك نطفه و يك اسپر آفريده شديد. هرگز رجعت و بازگشت خود را منكر نمىشويد. (ماءٍ دافِقٍ)، همان منى است كه در سوره قيامت آيه 37 گفت: (أيَحْسَبُ الإنسانُ أن يُتْرَكَ سُدىً. ألم يك نُطْفَةً مِن مَنيٍّ يُمْنى. ثمّ كان عَلَقَةً فَخلق فَسَوَّى... ألَيْسَ ذلكَ بِقادرٍ على أنْ يُحْيِيَ الموتى).
تمام منى دخالتى در آفرينش آدم ندارد بلكه يك ذرّه نامرئى اسپر كه از ذرّات نامرئى ديگرى متشكّل شده است و قرآن از آن به عنوان (نُطفة أمشَاج) ياد كرده است (سوره دهر / آيه 2)، هويّت انسانى يك فرد را تشكيل مىدهد.
اين نطفه را با همان امشاج و يا با امشاجى ديگر از صلب و سينه پدرى ديگر مىتوانيم بارها و بارها به حيات بشرى برگردانيم تا پرونده خود را تكميل كند و روز قيامت - آنچنانكه در اوّلينبار نطفههاىبشرىرا در مرداب بهشت سپس در مرداب زمين كشت داديم - نطفهها را به مرداب زمين مىسپاريم و با آب حيات جاودانى او را در قالب بشرى و قامتى بزرگ مىپرورانيم و از دل خاكهاى نمدار برون مىافكنيم. ساير الفاظ سوره روشن است.
جمله:
(وَالسَّماءِ ذَاتِ الرَّجْعِ* وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ) «12».
اشارتى دارد به ساختمان بناى آسمان كه سطح آن صخرهاى است و جز گرد و غبار فضائى، خاكى و شنى و آبى بر سطح آن مستقر نيست كه بتواند حامل حيات باشد و اگر شهابسنگ آسمانى بر آن فرود آيد، آن را نمىشكافد بلكه حفره سادهاى بر سطح آن جا مىگذارد ولى زمين كه آفرينش آن به صورت ديگرى سامان يافته است با سقوط شهابها درهم مىريزد و شكاف بر مىدارد و رانش كوهها را سبب مىشود و گاهى مانند قوم لوط، منطقهاى را بر سر مردم زير و زبر مىكند.
با توجّه به اين دو نكته كه جنبه علمى دارد، قرآن مجيد به آن سوگند مىخورد و اعلام مىكند كه:
(إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ* وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ) «14».
يعنى رستاخيز شما قطعى است و سخنى به جد است نه شوخى و تهديد توخالى.
|
نوشته شده توسط admin
در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۵:۱۵
|
0 نظر -
تعداد بازديد : 82 -
|
|
|
| پيغامگير |
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.
|
|
