تدبری در قرآن
صفحه اصلي · دريافت فايل · مقالات · انجمن هاي سايت · لينك ها سه شنبه ۱۶ شهريور ۱۳۸۹ - ۰۹:۱۲
فهرست
صفحه اصلي
دريافت فايل
مقالات
انجمن هاي سايت
لينك ها
آلبوم تصاوير
جستجو
آمار
ميهمانان آنلاين : 2
هيچ كاربري آنلاين نيست

تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
سوره مرسلات
سوره مرسلات :


بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم‏

(وَالْمُرْسَلَاتِ‏عُرْفاً* فَالْعَاصِفَاتِ‏عَصْفاً* وَالنَّاشِرَاتٍ‏نَشْراً* فَالْفَارِقَاتٍ‏فَرْقاً* فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْراً* عُذْراً أَوْ نُذْراً) «6».
صفوف فرشتگان را به يال گردن اسبان تشبيه مى‏كند كه در عين انبوهى، فضاى مستطيلى را اشغال مى‏كنند و بعد از حركت از پايگاهى به پايگاه ديگر و يا به پايگاه زمين تندبادى در مسير خود ايجاد مى‏كنند تا شياطين را برانند و امواج لطيفى پخش كنند كه نويد رحمت و عافيت به مؤمنان است و بعد از جدا كردن موجهاى طوفانى و موجهاى رحمانى بايد به القاءقرآن بپردازند كه عذرى باشد و اتمام حجّت، يا انذارى باشد و هشدارى براى هر دو صنف مشركان و مؤمنان.

(إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ) «7».
اين جمله پاسخ قسم است و (مَا تُوعَدُون): همان عذاب و يا شهاب ثاقب است كه بر زمين خواهد افتاد و در تعقيب آن است كه ستارگان در اثر گرد و غبار و دود و دم برخاسته در فضا، از آسمان زمين گم مى‏شوند، چنانكه تفريع مى‏كند و نتيجه مى‏گيرد و مى‏گويد:

(فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ* وَإِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ* وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ* وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ) «10».
(انطَلِقُوا إِلَى‏ مَا كُنتُم‏بِهِ‏تُكَذِّبُونَ* انطَلِقُوا إِلَى‏ ظِلٍّ ذِي ثَلَاثِ شُعَبٍ) «30».
كره زهره پوششى از شعله‏هاى آتش فروزان و دود و گاز و گازوئيل و زفت و مازو و نفت سياه - آنهم در قسمت فوقانى تاج خود - مانند خيمه بر سر دارد چنانكه قرآن مجيد مى‏گويد: (... فَمَنْ شاءَ فَلْيُؤمِنْ ومَن شاءَ فَلْيَكْفُر إنَّا أعْتَدْنا للظّالِمِين ناراً أحَاط بهم سُرادِقُها وإن يستغيثوا يُغاثوا بماء كالمُهْلِ يَشْوِي الوجوه بِئْسَ الشّرابُ وساءت مرتفقاً) (كهف/29). و يا مى‏گويد: (نار اللَّه الموقدةُ الّتي تَطَّلِعُ على الأفْئِدَة إنَّها عليهم مُؤْصَدَة في عَمَدٍ مُمَدَّدة) (همزه/ 7 - 8)، و يا مى‏گويد: (والَّذين كفروا بِآياتنا هُم أصحاب المَشْأَمة عليهم نارٌ مُؤْصَدة) (بلد/ 19 - 20)، و يا مى‏گويد: (لَهُم من فوقهم ظُلَلٌ مِنَ النَّار. ومن تحتهم ظُلَلٌ. ذلك يُخوِّفُ اللَّه به عباده يا عبادِ فاتّقون) (زمر/ 16).
تعبير (انطلقوا إلى‏ ظلّ ذي ثلاث شعب) افاده مى‏كند كه جهنم زهره از سطح زمين به صورت سايه‏اى از ابر و دود مشاهده مى‏شود كه داراى سه شعبه است. اين سايه‏ها سايه ابر خنك نيستند، بلكه سايه دود و نفت و گاز متصاعد است كه چون از داخل درّه‏ها به سطح بالاى جو برسد مشتعل مى‏گردد.
در سوره واقعه آيه 43 خوانديم كه: (وأصحابُ الشمال ما أصحاب الشمال في سَمُوم وحَمِيم وظِلٍّ من يَحْمُوم لا بارِدٍ ولا كَرِيم). و در اينجا از همان معنى به تعبير ديگرى ياد مى‏كند و مى‏گويد:

(لَا ظَلِيلٍ وَلَايُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ* إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ* كَأَنَّهُ جِمَالَةٌ صُفْرٌ * وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ) «34».
بنابراين چنانكه در آيه 16 زمر گفت: «بالاى سر آنان سايه‏اى از آتش است»، يعنى گازهاى مشتعل و دود و مازو و قير. و اينكه گفت: «و زير پاى آنان هم سايه است»، سايه‏هاى دود و گاز متصاعد است كه آتش نمى‏گيرد، مگر با سنگهاى غلتان زهره و يا با گازهاى متصاعد از منافذ آدمى.
اينك كره زهره در دوره سال فقط يك نوبت شب و روز آن عوض مى‏شود و هماره يك نيمه آن تاريك است سايه‏هاى گاز و دود آن سايه‏ها قابل رؤيت نيست و يا مشتعل نمى‏گردد بلكه تنها سه شعبه و سه درّه آن سايه‏هائى از گاز و دود دارد و همان سه شاخه آن از روى زمين قابل رؤيت است.
در ذيل آيه 32 سوره حاقّه گذشت كه برخى در صدد مى‏شوند كه خود را از درّه‏هاى آتشين به درّه‏هاى تاريك و خنك بكشانند، ولى با ممانعت ملائكه عذاب روبرو مى‏شوند.
با توجّه به آنچه در سوره رحمن گذشت كه ترداد جملات (فبأيِّ آلاءِ رَبِّكما تُكذِّبان) غير از چند جمله اوّل، به منزله شعار است كه حاضرين در ملأ أعلى تكرار كرده‏اند، از جملات (ويلٌ يومئذٍ للمُكَذِّبين) اين سوره هم كه از آيه 34 به بعد، تكرار و ترداد شده است، ظاهر مى‏شود كه جنبه شعار تكرارى دارد.
نوشته شده توسط admin در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۵:۰۶ 0 نظر - تعداد بازديد : 90 -  نسخه چاپي
ميهمان
شناسه كاربري

رمز عبور

ورود بصورت اتوماتيك



بازيابي رمز عبور
پيغامگير
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.

doctor
سه شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۸۴ - ۰۸:۳۲
سلام

45592 بار بازديد از اين سايت صورت گرفته است

Powered by PHP-Fusion v5.00 - Translated & Modified by IR-Script © 2004-2005