| آمار |
ميهمانان آنلاين : 2
هيچ كاربري آنلاين نيست
تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
|
|
| سوره انسان |
سوره انسان = دهر :
بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم
(هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْئاً مَذْكُوراً) «1».
مسئله به صورت سؤال مطرح شده است. از آيه بعدى تا پايان سوره، بحث قرآن پيرامون همان مسئله ايراد مىشود تا پاسخ آن بدست آيد.
(إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعاً بَصِيراً) «2».
كلمه «نَبْتَلِيهِ» در حدّ پاسخ سؤال مقدّر است كه گويا مىپرسد: از چه رو نطفه را با امشاج آلوده كرديد؟ پاسخ آن است كه آلودگى انواع مختلف ژنها وسيله آزمون و امتحان است كه آيا مىتواند ژنهاى ناپاك را از خود دور كند و يا در وجود خود مهجور سازد و آيا از ژنهاى پاك و مطهّر بهترين سود را خواهد گرفت يا نه. لذا است كه مىفرمايد:
(إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِراً وَإِمَّا كَفُوراً) «3».
يعنى بعد از حيات نطفه و ژنهاى مختلف، ما فقط راه را به او نشان مىدهيم. انتخاب راه با خود او است يا سپاسگزار رهنمائى مىشود و يا كفران مىنمايد.
(إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَا وَأَغْلَالاً وَسَعِيراً) «4».
اين سوره بيشتر ناظر به آينده اسلام است. مىخواهد بگويد گرچه هنوز در مكه پيروزى فرهنگى بدست نيامده است ولىدر آيندهاى نزديك در مقابل كافران، ابرار و نيكانى به عرصه حيات مىرسند كه چشم همه فرشتگان از زحمات تربيتى روشن خواهد گشت و لذا است كه درباره كَفُوران ناسپاس تنها به همين يك آيت اكتفا مىكند و كيفر آنان را با سه كلمه تمام مىكند و سپس به ابرار و نيكان مىپردازد.
قرآن مجيد تا آيه 22 به وصف الحال ابرار و نيكان و پاداش مافوق تصوّر آنان ادامه مىدهد سپس به مطلع سوره باز مىگردد و برنامه فرهنگى مذهبى قرآن را دنبال مىكند تا هر كسى صاحب ايمان باشد دريابد كه آيا (هل أتى على الإنسانِ حينٌ مِنَ الدّهرِ لَمْ يكن شيئاً مَذْكُوراً) يا نه؟
(إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوراً) «5».
شروع است در پاداش نيكمردانى كه هنوز پا به عرصه حيات اسلامى ننهادهاند و هنوز خاندان آنان متشكّل نشده است. دو آيه در وصفالحال پاداش و سه آيه در وصف الحال اعمال و نيّات پاك و اخلاص در عمل و مجدّداً شروع به وصف الحال بهشت ويژهاى كه خواهند داشت.
(وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنثُوراً) «19».
بااينآيهخاطره(السَّابِقُونَالسَّابِقونَاُولئكَالمُقَرَّبُون)زندهمىشودكهارجمندترين افراد بشرند و قرآن مجيد در سوره واقعه آيه 17 درباره آنان، فقط درباره آنان گفت: (يَطُوفُ عَليهِم وِلْدَانٌ مُخَلَّدُون بِأَكْوَاب وَأَبَارِيق).
(إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلاً* فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً) «24».
فصل سوم يعنى فصل آخر سوره است كه بعد از دلدارى به رسول اللَّه و مسلمين كه از پيشرفت اسلام نااميد نباشند، متعرّض وصف الحال مشركان معاصر مىشود و نحوه برخورد با آنان را معيّن مىنمايد.
(إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَن شَاءَ اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلاً* وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيماً حَكِيماً) «30».
اين جمله مفهوم روشنى دارد كه با توجّه به جزوه رجعت و بداء و شناخت مشيّت الهى در مطاوى قرآن، مشيّت عبارت از اين خواهد بود كه بشريّت از طريق نواميس طبيعت و اراده و خواست خود به مقامات عاليه بشرى مذهبى ارتقاء مىيابد.
|
نوشته شده توسط admin
در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۵:۰۵
|
0 نظر -
تعداد بازديد : 93 -
|
|
|
| پيغامگير |
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.
|
|
