| آمار |
ميهمانان آنلاين : 3
هيچ كاربري آنلاين نيست
تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
|
|
| سوره صفّ |
سوره صفّ :
بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم
(سَبَّحَ للَّهِِ مَا فِي السَّموَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) «1».
مطلع سوره كريمه مانند مطلع سوره حشر است. با يادى از تسبيح فرشتگان و آنان كه در زميناند به اضافه اشاراتى به عزّت و حكمت الهى. در هر دو سوره احكام بسيح و قتال مطرح شده است.
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ* كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَاتَفْعَلُونَ) «3».
اصل ملامت بيشتر درمورد عدم نصرتدين و حاضرنشدن براى پيكار بادشمنان اسلام است. به همين تناسب در آيه بعدى مىفرمايد:
(إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفّاً كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ) «4».
يعنى كسانى مورد خشم خدايند كه با نفاق و دوروئى در معركه قتال حاضر شوند و كارى از پيش نبرند، و بيشتر مايه بىنظمى در سپاه شوند و يا وسائل نافرمانى را فراهم نمايند مانند بسيج در جنگتبوك وجنگاحزاب و جنگاحد كه در سورههاى ويژه آن يعنى سوره توبه و سوره احزاب و سوره انفال شرح آن گذشت.
در مقابل آنان كسانى محبوب خداوندگارند كه مانند ديوارى از سنگ و سرب و همانند سدّ ذوالقرنين و به اصطلاح عاميانه مانند سدّ سكندر در مقابل دشمن بايستند و در راه خدا با دشمنان خدا بجنگند. اينگونه رفتار مؤذيانه منافقين باعث آزار و تكدّر خاطر رسول خدا مىشد كه در آيات همان سورهها منعكس است.
بعد از اين شرح و تفصيل - گرچه با اشارت گذشت - به تناسب همين نكات تربيتى، يادى از آزار و اذيّتى كه بر موسى وارد شد به ميان مىآورد و بعد از آن به يادى از آزار و اذيّتى كه عيسى متحمّل گشت مىپردازد به اين صورت:
(وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَد تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ) «5».
و اين به ستيزهجوئى و بهانهجوئى قوم يهود اشارت دارد كه از فرمان موسى خارج مىشدند و يا كوتاهى مىكردند و از همه بدتر و آزاردهندهتر نافرمانى در ورود به سرزمين قدس است كه گفتند: (يا موسى إنّا لن نَدْخُلَها أبداً ما داموا فيها فَاذْهَبْ أنت وربّك فقاتلا إنّا ههنا قاعدون قال ربّ إنِّي لا أملك إلّا نفسي وأخي فَافْرُقْ بيننا وبين القوم الفاسقين) (مائده/ 26)، و امّا در مورد عيسى مسئله را در يك آيه ختم نمىكند بلكه با تعريض و تعرّض به مسلمين، داستان عيسى تا آخر سوره بدين صورت آغاز مىشود و ادامه مىيابد.
(وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُصَدِّقاً لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرَاً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ. فَلَمَّا جَاءَهُم بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هذَا سِحْرٌ مُبِينٌ) «6».
و اين آيه يادآور آيات سوره احقاف است كه در هفتمين آيه گفت: (وإذا تتلى عليهم آياتنا بيّنات قال الّذين كفروا للحقّ لما جاءهم هذا سحر مبين). آيات كريمه اين سوره، محادّه منافقين و خصوصاً سران شرك را كه هنوز محبّت بتها را از دل بدر نكرده بودند، شرح مىدهد تا آنجا كه مىفرمايد:
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ* تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بَأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ* يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ) «12».
با وجود اينكه در صدر آيه خطاب (يا أيُّها الّذين آمنوا) وارد شده است باز هم توصيه مىكند كه (تؤمنون باللَّه ورسوله) ولى نكته اصلى از اين ايمان را بر آن مىافزايد و مىفرمايد: (وتجاهدون في سبيل اللَّه) و بعد از آن (يَغْفِرْ لكم ذُنوبَكُم ويُدْخِلْكم جنّات) به صورت جزمى وارد شده است كه به صورت شرط و جزا قاطعيّت دارد.
يعنى اگر به خدا و رسول خدا ايمان بياوريد و در راه خدا جهاد كنيد حتماً گناهان گذشته شما را مىآمرزد و محترمانه شما را وارد بهشت عدن مىنمايد و به علاوه، نعمت ديگرى كه شما بسيار خواهان آن نعمت مىباشيد، به شما عطا مىكند و آن نعمت، نصرت و گشايش الهى است كه به زودى نصيب شما خواهد گشت. و بالاخره بهداستان عيسى بازمىگردد واجابتحواريّونرا براىمسلمين سرمشق قرار مىدهد و مىگويد:
(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآمَنَت طَائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ) «14».
اين آيه بعد از شرح مقاوله با حواريّين اشارت مىكند كه اگر شما هم مانند حواريّون عيسى ايمان بياوريد بر دشمنان خود چيره و مسلّط خواهيد شد.
|
نوشته شده توسط admin
در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۴:۵۴
|
0 نظر -
تعداد بازديد : 100 -
|
|
|
| پيغامگير |
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.
|
|
