| آمار |
ميهمانان آنلاين : 3
هيچ كاربري آنلاين نيست
تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
|
|
| سوره طور |
سوره طور :
بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم
(وَالطُّورِ* وَكِتَابٍ مَسْطُورٍ* فِي رَقٍّ مَنشُورٍ) «3».
«رقّ» به معناى صفحه نازك است خواه از كاغذ باشد و يا پوست و يا لوح زرّين و يا لوح نقره، ولى قيد «منشور» كه به معناى ارّه شده است، نشان مىدهد كه در كوه طور، ده فرمان را بر الواح سنگى مسطور كردند و آنگاه الواح را به صورت يك لوح نازك از كوه جدا كردند و به موسى دادند تا به عنوان سند و مستند به مردم ارائه دهد تا حك بودن آن ده فرمان بر روى لوحى نازك گواه ربّانى بودن آن نوشته و آن لوح باشد.
(يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً* وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْراً) «10».
آيات كريمه يادآور آن آيتى است كه در سوره شورى آيه 5 گذشت و گفت: (تكاد السّمواتُ يَتَفَطَّرْنَ من فوقهنّ) يعنى ابتدا سيّارات دورتر منفجر مىشوند، سپس نوبت به درهم ريختن كره زمين مىرسد كه كوههاى زمين از جا كنده مىشوند و براه مىافتند. اما كوهپارههاى كرات بالاتر مانند سيّاره اورانوس و زحل و مشترى با چشم غير مسلّح قابل رؤيت نخواهد بود، زيرا مانند پارههاى آستروئيد مىشوند كه جز با تلسكوپهاى قوى قابل رؤيت نباشند ولى به هنگام انفجار وانفطار وانشقاق، شعلهور شدن ذرّات ريز آن قابل رؤيت خواهد بود.
(وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِم مِن شَيْءٍ) «21».
در ترجمه و تفسير اين آيه توجيهاتى آوردهاند ولى از اصل نكته بدور افتادهاند نكته آيه در ترجمه روشن شده است.
مىخواهد بين ايمان نسل اوّل كه با زحمات و رنجها و شكنجهها و صبوريها و محروميتها و جنگها ايمان خود را حفظ كردند و بين ايمان فرزندانشان كه در نسلهاى بعدى با جوّى صالح و سالم پا به عرصه مىگذارند، حكومت كند و نتيجه حكم آن است كه فرزندان، در طاعات و عبادات ميزان ثواب و اجرى كه دريافت مىكنند، با ثواب و پاداش پدرانشان برابر است و سهم آنان را كم نمىگذارند.
البتّه در مورد خطاكارى و جرم و بزهكارى، چنانكه در آيات عديدهاى گذشت و از جمله سوره انعام آيه 164 (لاتَكْسِبُ كلُّ نفسٍ إلّا عليها ولاتَزِرُ وازِرةٌ وِزْرَ اُخرى) هر كس مرتكب خطا شود، بايد پاسخگوى خطاى خود باشد و به خاطر پدر و مادر و خويشان و اجداد خود بخشوده نخواهد شد و لذا است كه در دنباله آيه كريمه مىگويد: (كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ) «21».
(أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ) «30».
معادل «أم» در تقدير است به اين صورت: «فَاسْتَفْتِهِمْ أفَسِحْرٌ هذا أم أنتم لا تبصرون. أم يقولون شاعر نتربّص به ريب المنون».
(وَإِن يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّماءِ سَاقِطاً يَقُولُوا سَحَابٌ مَرْكُومٌ) «44».
عطف بر مقدّر است به اين صورت: «فما مَنَعَنا أنْ نُرْسَِل بالآيات إلّا أن كذّبَ بها الأوّلون وإن يَرَوا كسفاً من السّماء ساقطاً يقولوا سحاب مركوم». كلمه «كسفاً من السّماء» گواه آن است كه منظور قرآن از كلمه «السّماء» همين سيّارات آستروئيد است.
|
نوشته شده توسط admin
در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۴:۴۸
|
0 نظر -
تعداد بازديد : 86 -
|
|
|
| پيغامگير |
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.
|
|
