| آمار |
ميهمانان آنلاين : 3
هيچ كاربري آنلاين نيست
تعداد اعضا : 2
جديدترين عضو : doctor
|
|
| سوره جاثيه |
سوره جاثيه :
بِسْم اللَّهِ الرّحْمنِ الرّحِيم
(حم* تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ) «2».
آيات كريمه اينسورهحاملآيات حكمتآميز الهىاست وشاملمسائلرستاخيز، كه برخاسته از مفهوم عزّت و حكمت است. الفاظ آيه كريمه روشن است جز در برخى موارد كه بايد توضيح شود.
در ذيل آيه 48 سوره مائده گذشت كه: (وأنْزَلْنا إليكَ الكِتابَ بِالحقِّ مُصَدِّقاً لِما بَينَ يَدَيهِ مِنَ الكِتابِ ومُهَيْمِناً عليهِ فَاحْكُم بينهم بِما أنْزَلَ اللَّهُ ولاتَتَّبِعْ أهواءَهُم عمّا جاءكَ مِنَ الحقّ لِكلٍّ جَعَلْنا منكم شِرْعَة ومِنهاجاً). بنابراين منظور از شريعت آبشخور معارف و احكام است كه راه و رسم آن در ملّتها متفاوت است. در ذيل آيه 13 شورى كه اقامه دين را شريعت همه انبياء معرفى كرد و افراد امّت اسلامى را مكلّف به رعايت آن دانست، شرح سادهاى گذشت، مراجعه شود. و اين است معناى آيه كريمه:
(ثُمَجَعَلْنَاكَ عَلَىشَرِيعَةٍمِنَالْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ لَايَعْلَمُونَ) «18».
جمله (شريعة من الأمر) با (أهواء الّذين لايعلمون) مقابل افتاده است، و اين نشان مىدهد كه مسائل شريعت راجع به تربيت جامعه است كه مشرك و موحّد درآن صاحبنظراست ورسولاللَّهبايد از رهنمود قرآنپيروى كند نهاز جامعهشناسى مشركين ويا رهنمودهاى محرّف اهلكتاب، و به هيچ وجه به فلسفهبافى و توجيهات مردمى و قومى توجه نكند. و به اين جهت تعليل مىكند و مىگويد:
(إِنَّهُمْ لَن يُغْنُوا عَنكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ) «19».
منظور آيه آن است كه اگر از اهواء و افكار آنان پيروى كنى آنان نمىتوانند عذاب خدا را از تو بگردانند. آنان در ساخت و ساز افكار و برنامههاى خود، يار و پشتيبان هم مىباشند، و خداوند پشتيبان پرهيزكاران است.
(أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ) «23».
آيه كريمه ناظر به همان مدّعيان علم و دانش اجتماعى است و كسانى كه خود را در جهانبينى كامل مىدانند و در نتيجه رهنمودهاى قرآن را كه بر اساس حيات بعدى تدوين شده است، خرافه مىانگارند. در اين صورت غير از خداوند عزّوجلّ كه بخواهد با مشيّت خود او را هدايت كند، هادى ديگرى براى او يافت نخواهد شد و طبيعى است كه خداوند عزّوجل بدين صورت اعمال مشيّت نخواهد كرد.
(قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَايَعْلَمُونَ) «26».
ناظر به اقتراح آيه 25 است كه مىگفتند: «پدران ما را زنده كنيد» قرآن مجيد مىگويد در حال حاضر كسى را زنده نمىسازند. خداوند عزّت مردم را براى آزمون به عرصه حيات مىآورد سپس آنان را مىميراند و نطفه مردگان را تحتنظر نگه مىدارد تا روز قيامت كه همه آزمونشدهها را به عرصه قيامت حاضر سازد. بنابراين اقتراح مشركين قابل توجه نيست.
(وَتَرَى كُلَأُمَّةٍجَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ * هذَا كِتَابُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ) «29».
آيه كريمه افادهمىكند كه هر امّتى بايد اعمال خود را بر كتاب مذهبى خود عرضه كند، هر كه مذهب يهود داشته است بايد به كتاب تورات اصيل واقعى عرضه كند و هر كه مذهب نصارى و يا مذهب اسلام داشته است بايد به كتاب خودش عرضه كند.
عرضه كردن به صورت ويژهاى است كه اگر بخواهيم با وسائل امروزى تشبيه كنيم، بايد كامپيوتر را در نظر بگيريم. مثلاً ديسكت شريعت تورات را به كامپيوتر مىدهند و هرگاه يك تن يهودى به پرونده خود اعتراض كند، طائرى كه از سمت چپ او خارج مىشود به كامپيوتر مىدهند، يعنى بايد زانو بزند تا پرونده طائر او در مقابل كامپيوتر قرار بگيرد و يا در محلّ ويژهاى متّصل شود تا اعمال گذشته او در صفحه كامپيوتر كه به آن «كتاب مُبين» مىگوئيم، آشكار و مصوّر شود.
اگر در اعمال رسواى خود شريك و حريفى داشته است، عكس او نيز در صفحه «كتاب مُبين» رؤيت مىشود.
اگر باز هم مورد اعتراض قرار بگيرد، حريف او را مىآورند و طائر او را در مقابل كامپيوتر قرار مىدهند كه قهراً او نيز بايد زانو بزند تا اتّصال لازم حاصل شود و كتاب مبين روشن شود و خوانا بماند. اين نكتهها در آيات سوره اسرى آيه 13 به بعد و در آيات سوره كهف 49، سوره مؤمنون آيه 63، سوره فصّلت آيه 20 تكرار شده است و در هر مورد نكتهاى بر نكات مسئله افزودهاند كه بايد كلّاً مورد مطالعه قرار بگيرد.
البتّه اين نوار فيلم، ناطق است كه شرح آن در سوره ق آمده است. به اين كيفيّت حجّت بر مجرمان تمام مىشود و راهى دوزخ مىشوند و اگر مؤمن و اهل طاعت باشند و اعمال خود را در كتاب مبين پذيرفته درگاه خدا ببينند، فرياد بر مىآورند كه بيائيد و پرونده مرا ناظر شويد. نتيجه اين دادرسى فطرى در دو آيه بعدى مطرح است و لذا با فاى تفريع مىگويد:
(فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ* وَأَمَّا الَّذِينَكَفَرُوْا أَفَلَمْتَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ) «31».
(فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّموَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ* وَلَهُ الْكِبْرِيَاءُ فِي السَّموَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) «37».
آيه كريمه با فاى تفريع آمده است. اين تفريع متفرّع بر آيات قبل است كه حاكى از ورود بهشتيان به بهشت است و سقوط دوزخيان در دوزخ، يعنى سپاس خدا را كه پروردگار آسمانها و پروردگار زمين و پروردگار عالميان است كه وعده خود را عملى خواهد كرد (وهُوَ العَزِيزُ الحَكِيم).
|
نوشته شده توسط admin
در تاريخ دوشنبه ۵ دي ۱۳۸۴ - ۰۴:۴۰
|
0 نظر -
تعداد بازديد : 73 -
|
|
|
| پيغامگير |
براي ارسال بايد وارد سيستم كاربري خود شويد.
|
|
