عرصة روايت و درايت حديث :

از آنجا که حديث مبناي شناخت دين و پايه فهم قرآن است و علوم ديگر همواره از طريق حديث استحکام و نضج يافته اند ، در ميان مسلمانان از جايگاهي ويژه و بنيادين برخوردار مي شود ، بدين سبب تاريخ حديث و سير تدوين آن با نفوذ جريانات مختلف سياسي و اجتماعي ، اعتقادي روبرو بوده و از آغاز جعل و تحريف و تصحيف آن را همراهي کرده است . خلافت مروانيان ، امويان ، عباسيان و دهها فرقه مذهبي ديگر ، حضور عصبيت قومي ، برتري جويي قبيله اي و سبقت جويي ساکنان بلاد اسلامي در کسب افتخارات بيشتر ، تماس و ارتباط ينزديک زنادقه ، ملحدان ، يهوديان و مسيحيان با مسلمانان و ورود غير مسلمانان با انبوهي از اسرائيليات و همچنين تقرب راويان حديث به دربار خلفا و امرا و سلاطين و کثرت آنان تا آنجا که حدود صد هزار آنان را بر شمرده اند و عوامل بسيار ديگر باعث شده است تا احاديث و روايات صحيح با آنچه که مخذوش و مجهول بوده است . مخلوط و ممزوج شده ، بازشناسي سره از ناسره توانگير و طاقت سوز نمايد ، و در پي آن محققان و متتبعان و عالمان علم روايت و حديث در راه بازشناسي و تميز احاديث صحيح از ضعيف و محرف به پي ريزي « نفدالحديث » برآمدند و در اطراف آن کتابهاي بسيار به رشته تحرير فريفتن در آمد . در اين ميان بزرگان و محققان اماميه ، در پي هجوم همه جانبه دشمنان و تسلط حکام جور ، بر آن بودند تاترات اهل بيت عصمت و طهارت (ع) را از دستبرد زمان و حوادث مصون و محفوظ بدارند ، بدين منظور تدوين و تبويب همه روايات و احاديث روزگار خود را از هر دست که بود وجهه همت خويش قرار دادند و گويا بازنگري و تفکيک و بررسي آن را به پژوهشگران و متتعبان نسل هاي بعد از خود و آيندگان واگذار کردند و خود نيز مدعاي جمع آوري صحاح را نداشته ، گر چه در مواردي به بررسي اسناد و رجال آن پرداخته اند .